Het script op papier versus het script voor de microfoon
Een spreekbaar script is een tekst waarin zinsstructuur en woordkeuze primair zijn afgestemd op de natuurlijke ademhaling en het spreekritme van de stemacteur. In een geschreven Duitse tekst staan werkwoorden traditioneel helemaal achteraan in de bijzin. Voor een lezer vormt dat geen probleem, maar voor een inspreker betekent het dat de luisteraar soms vier seconden moet wachten om te begrijpen wat er feitelijk gebeurt. Tegen de tijd dat het werkwoord valt, is de aandacht van je kijker al verslapt.
Daar komt nog een puur fysieke factor bij: de lengte van de woorden. Het Duits staat bekend om zijn lange samenstellingen. Waar we in het Nederlands spreken over een kwaliteitsgarantie, maakt het Duits daar Qualitätsgewährleistungsanspruch van. Wanneer een stemacteur zo een woord moet uitspreken binnen de vaste timing van een bestaande montage, ontstaat er tijdnood. De stem moet versnellen, verliest haar natuurlijke tone-of-voice en klinkt plots gejaagd in plaats van betrouwbaar.
In de regieruimte korten we zulke zinnen systematisch in. We halen bijzinnen uit elkaar, schrappen overbodige bepalingen en kiezen voor actieve werkwoorden die vooraan in de zin staan. Een moedertaalspreker herkent een geschreven tekst onmiddellijk aan de stijfheid. Pas wanneer je een zin herschrijft naar spreektaal, ontstaat er geloofwaardigheid.
Hochdeutsch klinkt niet overal hetzelfde
Een ander heikel punt bij een german voice over is het idee dat er maar één soort standaardduits bestaat. Formeel klopt dat: het zuivere Hochdeutsch, zoals men dat rond Hannover hanteert, geldt als de landelijke norm voor omroepen en zakelijke communicatie. Maar wie uitsluitend vasthoudt aan academisch Hochdeutsch, mist de kans om warm en benaderbaar te klinken.
Traditioneel toneelduits (het zogeheten Bühnendeutsch) past uitstekend bij een officiële mededeling, maar minder bij een merk dat warm en eigentijds wil overkomen. Aan de andere kant kies je ook niet voor zwaar regionaal dialect, tenzij je campagne zich specifiek richt op Beieren of het Rijnland.
In ons stemmenbestand zien we dat verschil duidelijk terug in de stijl van de stemacteurs. Een stem als Sebastian, die vanuit Duitsland werkt, heeft bijvoorbeeld een profiel dat uitermate fris, vertrouwelijk en modern klinkt voor telefonie en instructies, zonder dat hij afglijdt naar gewestelijke eigenaardigheden. De kunst bestaat erin een stemacteur te selecteren die het neutrale Hochdeutsch beheerst, maar spreekt zoals mensen vandaag met elkaar praten aan een vergadertafel, niet zoals een professor vanaf een spreekgestoelte.