Documental · espanhola voice-over Alex | Voices Portugal
Contactar
Locutor · Telefonia e IVR
Alex
Bem-vindo (ES)
Script
Hace 16 años estalló la peor de las tormentas, la más terrible de las tragedias para un pueblo pacífico. Los cruzados del rey de Francia arrasaron estas tierras. Mataron, persiguieron y quemaron a herejes y, a buen seguro, alguno que otro cristiano distraído. Mientras reflexiono sobre ello, me voy hundiendo poco a poco en el mundo de los sueños, mecido suavemente por el paso lento de mi caballo. De repente, la mula que me precede pisa un guijarro y suelta un relincho de queja. Mi caballo, aunque manso, se sobresalta y me saca del adormecimiento. Levanto la cabeza. Voy el último de la fila de cuatro caballeros. Nos acompañan unos cuantos sargentos montados y algunos escuderos a caballo mezclados con los sirvientes. Completan la comitiva varias mulas cargadas con baúles, sacos, enseres y armas. Subimos a ritmo pausado por el estrecho sendero que serpentea monte arriba entre matorrales de arbustos bajos y pedruscos afilados de todos los tamaños, hasta que llegamos al castillo de mi señor. Chabert de Barbaira, señor de Quéribus desde hace poco, envuelto en su manto de lana azul, barbudo como todos nosotros, sigue al sargento mientras golpea con el bastón las piedras y plantas del camino para alejar a las serpientes. Chabert cabalga con la espalda recta. Mantiene la postura desde primera hora de la mañana, aunque sus hombros ceden un poco de forma imperceptible por el cansancio del viaje. Quizá también tienen que ver sus 40 años de vida. Desde mi posición, intuyo que se siente observado por los soldados, así como por los mercenarios, los sirvientes y los esclavos. De vez en cuando se da la vuelta sin detener el caballo y contempla la columna unos segundos antes de levantarse sobre los estribos y gritar en nuestra lengua lemosina que algunos llaman occitana: ¡En avant! Se dirige al grupo de los rezagados, entre los cuales inevitablemente me encuentro. La voz le sale ronca. Entonces bajo los ojos y avivo el paso avergonzado. La fortaleza de Quéribus nos vigila desde el pico rocoso, imponente bajo el sol del mediodía. En la ladera norte solo oímos el susurro agitado del viento que mueve los arbustos de la cresta. La tramontana nos espera allí arriba. Venimos de Paziols, a tres leguas de distancia, donde ayer nos ofreció hospitalidad el señor Raimon de Paziols, eso sí, de mala gana. Él nos conoce como heréticos cátaros y prefiere mantenernos alejados, no vaya a ser que la Iglesia de Roma le pida cuentas algún día. Pero es vecino de mi señor Chabert y la hospitalidad entre caballeros nunca se niega en estas montañas, aunque al día siguiente se mataran entre ellos. Otra cosa habría sido que fuésemos villanos, hombres libres sin título o mercaderes. Estoy convencido de que, en este caso, Raimon hubiera pedido una ayuda, por no decir un rescate. Sonrío pensando en ello mientras coronamos el paso de la Alzina. Entonces me quedo impactado por las vistas, a la vez que el viento feroz me corta el aliento. Por delante, la columna sigue subiendo los últimos meandros del sendero antes de franquear la puerta de Quéribus, donde esperan los caballerizas. Los animales ya huelen el forraje y el descanso. Me detengo unos instantes para disfrutar del paisaje a nuestros pies. El río Maury abarca desde poniente, de donde venimos, y se une más al levante con el Agly continuando hasta el mar Mediterráneo, atravesando la fértil plana del Roussillon. Frente a mí, en la otra orilla del valle, los oscuros y misteriosos montes boscosos de Fenouillèdes y detrás de ellos, el majestuoso monte Canigó, que nos vigila desde el reino de Aragón, con la cima cubierta de una nieve que se confunde con el cielo de un azul casi blanco. Dicen que este viento helado no cesa nunca y que ha vuelto loco a más de uno. Mi caballo se impacienta y emprende la marcha monte arriba, hacia las rocas que soportan los muros de piedra antigua de uno de los últimos reductos de los míos, los cátaros. Con esfuerzo me bajo del caballo. Tengo la espalda y las piernas doloridas. Después, cargo al hombro el saco de cuero con todas mis posesiones. Un niño famélico, tan sucio que apenas se adivinan sus ojos entre la mugre, tira de las riendas para conducir al animal a las caballerizas cercanas. La barbacana que protege la estrecha entrada está guardada por un sargento con casco y armado con una pica, una espada al cinto y un escudo de madera. El vértigo se adueña de mí al pasar por debajo del rastrillo que cierra el castrum por la noche o en caso de guerra. Sigo ascendiendo por un angosto camino que rodea el tosco torreón cuadrado que parece suspendido sobre el abismo y por fin llego al patio de armas del castillo, la plaza central de la aldea. Absorto como estaba, hasta ese momento no soy consciente del alboroto que forman los hombres que arrastran los baúles del señor y sus propias bolsas, así como al ruido del metal de las armas que llevan a su espalda. Todo ello se une con el hedor a sudor, a hambre, a sed, a cansancio. Hemos llegado a Quéribus, el castillo de mi señor Chabert de Barbaira, mi protector. ¿Quién sabe si algún día mi amigo? Muchos de los sargentos son de aquí, de los pueblos de los alrededores, de Cucugnan y de Maury. Por esa razón, a medida que nos acercábamos se han quedado en sus casas o con su familia al pie de la fortaleza. Poco tiempo después, en el patio del castillo se ha hecho el silencio, solo roto por las risas de algunos caballeros que arrastran las botas hacia la sala de armas, donde vivirán hasta la próxima cabalgada. Sin saber qué hacer, de pie a tres codos de distancia de Chabert, espero que me dirija algún gesto, pero está ocupado organizando a los caballeros y oficiales recién reclutados que vivirán en la fortaleza. También a los sirvientes, que corretean de un lado para otro. Unas escaleras de madera conducen a un portón de roble, delante del cual una mujer aguarda envuelta en un manto del mismo azul que el de Chabert. La prenda está sujeta por una fíbula de plata que representa un ave... o eso me parece. Chabert le sonríe torpemente y ella levanta la mano en señal de bienvenida, esperando sus palabras. —¡Baje, Sybille! Mientras la joven se acerca, Chabert lanza una mirada furiosa a su escudero que permanece erguido a su espalda. —¿Crees que mi caballo se va a limpiar el sudor solo? ¿Crees que es capaz de ponerse el agua y la comida? —lo abronca—. Lo quiero cepillado y refrescado ya, ¡como se resfríe te arranco la lengua! Presa del pánico, el joven sale disparado como una flecha de ballesta hacia las caballerizas. Sybille se encuentra junto a él. La mujer es tan alta como Chabert y lleva el pelo cuidadosamente recogido bajo un velo de tela blanca. —Señor, sed bienvenido a vuestra casa. ¿Ha tenido buen viaje? —le pregunta con una sonrisa sin bajar la mirada. —¡Excelente! —responde él, colocando la mano sobre su hombro. Segundos después la retira incómodo—. ¿Alguna novedad? —Me alegro mucho de verle. Vuestra hija está muy bien. También le esperaba con impaciencia. —¡Chaberta! —exclama sonriente mi señor—. ¡Ven a saludar a tu padre! En lo alto de la escalera una criatura de cuatro o cinco años asoma la cabeza bajo el dintel. En cuanto lo ve, baja corriendo los peldaños que la separan de su padre. Entonces mi señor la levanta en brazos. Su pelo rubio se escapa de un gorro sin anudar. Viste una túnica de lino grueso de color tierra. —¡Padre, padre! ¿Me llevas contigo a caballo? —Mañana, hija mía. Mañana iremos a dar una vuelta. Mira, este es mi ayudante. Se llama Peire. ¿Dónde le decimos que duerma? ¿En las caballerizas, en las cocinas? ¿Qué tal con los cerdos o las gallinas? —bromea. —Creo que lo acomodaremos allí —interviene Sybille señalando una pequeña choza de madera adosada a la muralla—. Chaberta, ayuda a Peire a llevar sus cosas. —¡Peire! —me dice Chabert—. Esta es mi esposa, Sybille de Perapertusa, y esta granuja es mi hija Chaberta. —Señora... Señoras... —balbuceo con torpeza. No he conocido a muchos vástagos de nobles, por no decir a ninguno, así que ignoro la fórmula que debo emplear en estos casos. Chaberta se ríe. Se retuerce para liberarse del agarre de su padre y coge mi mano para arrastrarme a la cabaña donde pasaré la noche. Entre tanto, Chabert de Barbaira sube hasta el torreón con paso enérgico, seguido de una prudente Sybille de Perapertusa, que lleva una sonrisa dibujada en los labios. La construcción no tiene más de cinco codos de lado y está cubierto por un techo de planchas de madera que descansa sobre paredes de troncos verticales hincados en el suelo a fuerza de golpes. No tiene ventanas, no hay pared para ello, pero sí cuenta con un agujero en el techo que sirve para dejar salir el humo de la hoguera, evidenciada por un círculo de piedras dispuestas en el centro. Mi litera es un tablón, también de madera, con cuatro patas. Todo un lujo. Ya me buscaré algo de paja para hacerla más cómoda. Una mesa y un taburete completan el mobiliario. —¿Te gusta, Peire? —se interesa Chaberta atenta a mi reacción. —Un verdadero palacio, dama Chaberta. —¿De dónde vienes? —De Pamiers, en las montañas, a dos días de viaje. —¿Dos días enteros? ¿A caballo? —Claro. En la puerta aparece una sirvienta no mucho mayor que Chaberta, cargada con un cuenco de barro lleno a rebosar de lo que parece un guiso de carne humeante. Acompaña el plato con un trozo de pan oscuro, una cuchara de madera, una jarra de vino y una copa de arcilla cocida. Después de depositarlo todo sobre la mesa y sin mirarme a los ojos, coge a Chaberta en brazos. —Los señores le esperan esta noche para la cena —me informa. —Que de veras vos, merces. Chaberta desvía la atención hacia la joven sirvienta mientras se alejan en dirección al torreón. Dejo el saco encima de la cama. Me pesa el cansancio en las piernas y en la espalda. Después me siento en el taburete y empiezo a comer. ¡Cuánta hambre tenía! Al cabo de unos minutos, el vino y la comida caliente me sumergen en un agradable sopor, así que me tumbo en el duro camastro, acomodo la cabeza sobre el saco de cuero y cierro los ojos. Aprovecho la quietud para rememorar una vez más la razón de mi presencia aquí.
Alex tem mais de 18 anos de experiência. Ele trabalha tanto para rádio como para televisão.
A minha voz é quente, calma, amigável, madura ou um pouco mais jovem. Mas também pode soar agressiva, persuasiva ou monstruosa. Isso depende do que o cliente procura, pois tento sempre adaptar-me aos…
Língua materna:
Regio: Espanha
Ervaring: 1–5 jaar
3 avaliações de clientes no perfil
Indicador de estúdio verde: pode planear uma sessão ao vivo com esta voz. A promessa de entrega está no badge.
Mais desta voz
Outras demonstrações públicas das mesmas vozes - ouça aqui ou abra a página completa para continuar.
Um menu telefónico claro é o cartão de visita da sua empresa. Nesta demo ouve como uma voz profissional orienta quem liga até ao departamento certo de forma simpática e eficiente. Sem frustrações na linha, mas uma central telefónica clara que gera confiança de imediato e alivia o seu apoio ao cliente.
Alex tem mais de 18 anos de experiência. Ele trabalha tanto para rádio como para televisão.
Categoria
Todos
1
Para que usas o áudio?
2
O seu script
0 palavras
± 0:00
Inclua indicações de realização ou nomes de ficheiro (entre parênteses)
2
Instruções e briefing
3
O seu preço e encomendar
Preço base
€ 249,00
Total (sem IVA)
€ 249,00
Podes também pagar mais tarde, por fatura.
3
O seu preço e encomendar
Preço base
€ 249,00
Total (sem IVA)
€ 249,00
Podes também pagar mais tarde, por fatura.
Sobre Alex
Descubra mais sobre mim, as minhas tarifas e como me pode agendar como ator de voz para o seu projeto.
Perfil de voz na Voices: locução profissional para emissão, conteúdo online e telefonia.Alex.
Alex, Spanish voice-over artist. Languages include espanhol europeu. Voice profile: Energiek, Jong, Volwassen, Vriendelijk, Warm, Zakelijk. Based in Espanha (ES).
Perfil
A minha voz é quente, calma, amigável, madura ou um pouco mais jovem. Mas também pode soar agressiva, persuasiva ou monstruosa. Isso depende do que o cliente procura, pois tento sempre adaptar-me aos seus desejos.
Para que projetos esta voz serve
Pretende gravar um menu telefónico profissional em espanhol ou procura uma voz IVR clara para a sua linha de atendimento internacional?
Uma primeira impressão amigável para o cliente começa com um acolhimento caloroso. Alex é o locutor ideal para a sua telefonia e filas de espera. Com uma voz calma e fiável, ele garante uma navegação clara através do seu menu telefónico. Contratar um ator de voz experiente através desta plataforma na Bélgica garante uma imagem profissional para cada correio de voz empresarial.
Procura um ator de voz espanhol versátil para um filme corporativo, e-learning ou vídeo explicativo online?
Para projetos corporativos ou um e-learning complexo, procura uma voz profissional de Espanha. Alex oferece um timbre quente e maduro com uma dicção impecável. Seja para uma narração de um filme corporativo ou um manual educativo, Alex adapta o seu tom de forma impecável para um resultado fiável. Solicite hoje mesmo um orçamento de narração sem compromisso.
Procura um locutor comercial potente para um spot espanhol na rádio, TV ou anúncios de redes sociais?
Para spots dinâmicos, precisa de um ator de voz que transmita energia e caráter. Alex alterna sem esforço entre um tom jovem e energético e um timbre adulto convincente. Para cada locução comercial, ele oferece o impacto certo. Seja para um curto jingle ou uma campanha, descubra o preço claro da locução para a sua próxima produção de qualidade.
Porquê a Voices
Com mais de 18 anos de experiência em rádio e televisão, sei como afinar a minha voz exatamente à medida do que o seu projeto necessita. A minha voz pode soar quente, calma, amigável e madura, ou, pelo contrário, mais jovem. Se procura um registo completamente diferente, pode igualmente ser convincente, agressivo ou até mesmo monstruoso. Tenho todo o gosto em adaptar-me às suas preferências para juntos encontrarmos o tom adequado.
Tabela de preços: linhas por médio com condições e tarifa em EUR.
1
Telefonia
Telefone e menu
Exemplos: mensagem de boas-vindas, mensagem de espera, menu de opções, aviso de encerramento…Use a voz de Alex, até 25 palavras, de forma ilimitada na central telefónica da sua empresa.
Quantas palavras, aproximadamente?25
10200
Total€ 89,00
2
Voice-over
Vídeo, e-learning e web
Exemplos: vídeo corporativo, e-learning, o seu próprio site, documentário, explainers…Use a gravação de Alex (até 200 palavras) sem orçamento de média, sem limite de tempo.
De kosten hangen af van het aantal woorden en menu-opties in je script. Je ziet de exacte prijs meteen zodra je je tekst hieronder invoert.
Hoe snel ontvang ik de audiobestanden?
Onze stemacteurs nemen dagelijks op vanuit hun eigen studio. Je ziet de verwachte levertijd direct bij je bestelling, zodat je je nieuwe keuzemenu snel kunt aanzetten.
Kan ik mijn menu in meerdere talen laten inspreken?
Zeker. We hebben native stemacteurs voor onder andere Engels, Frans en Duits. Ideaal als je internationale bellers hebt. Je kunt per taal de best passende stem uitkiezen voor jouw centrale.
Wat als de toon van de opname niet helemaal klopt?
Je krijgt altijd één gratis correctieronde op de toon en uitspraak. Zo garanderen we dat de begroeting perfect aansluit bij de uitstraling van je bedrijf, zonder onverwachte extra kosten.
In welk formaat worden de audiobestanden geleverd?
We leveren de opnames af in de formaten die elke telefooncentrale ondersteunt, zoals WAV en A-law/Mu-law. Geef je specifieke technische eisen door bij je bestelling, dan leveren wij het direct startklaar aan.
Everything was available within a day! Just great!
Vídeo
Xavier Schuermans
— BV KsaKri
12/10/2022
Apenas classificação por estrelas; sem texto escrito.
Telefone
Philippe Trouillard
— NV ENGINE DECK REPAIR
22/06/2022
Super fast and professional service! Pronunciation is adjusted to your needs. Very reliable and easily reachable.